SF : KNM : ... ‘ลั ก ล อ บ’ ...
“ฮ..อ๊าา” เสียงหวานร้องระงม มือหนาลูบส่วนอ่อนไหวขึ้นลง ปรนเปรออย่างสนุกสนาน ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นริมฝีปากร้อนผ่าว “ฮ..อ..อ๊า..”
“...” คนข้างล่างยังคงไม่พูดหรือเอ่ยอะไรต่อ ลิ้นร้อนโลมเลียที่แก่นกายไปทั่ว ตั้งแต่โคนจรดปลาย ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเริ่มขยับอย่างเนิบนาบ
“อ..อ๊าา..ฮ..พอ..พอ..” คนตัวเล็กเริ่มเอ่ย มือบางขยุ้มปอยผมนุ่ม ใบหน้าหวานแหงนสะบัดเงยขึ้น หยาดน้ำไหลในรูปเหงื่อ “ฮ..อ..ฉัน..ฉัน..จะไม่ไหวแล้วนะ..อ..อ๊า..”
เขายังคงเงียบกริบ มือหนาโอบล้อมรอบสะโพกมนก่อนจะใช้นิ้วไล่ลงมา พลางหมุนวงรอบจุดเบื้องหลังแล้วบดขยี้
“อ..อ๊ะ..อ๊า” เสียงครางดังอย่างแผ่วเบา..เก็บ..ต้องเก็บเสียงเอาไว้.. อุ้งปากร้อนผ่าวของคนที่กำลังปรนเปรอให้ตนเองพร้อมแทรกนิ้วเข้ามาด้วย “ฮ..ห..เจ็บ..”
“....” เขายังคงไม่พูดอะไร ขยับริมฝีปากอย่างรวดเร็วแทนการจูบอันแสนหอมหวาน มือข้างที่ประคองส่วนอ่อนไหวขยับให้เข้าที่มากกว่าเดิมขณะที่อีกมือนิ่งเข้าไปทักทายภายในร่างกาย ลิ้นร้อนโลมเลียส่วนปรายก่อนจะแทรกเข้ารูตรงกลายอย่างรู้ทัน
“อ..อ๊า..อ๊า...พอ..อ..อ๊าา!” หยาดสีขาวขุ่นถูกปลดปล่อยออกมา คนร่างบางโก่งตัวสุดฤทธิ์ ดวงตากลมโตสะท้อนความเสียวซ่าน หายใจหอบแฮ่ก “อ..อย่ากลืน..อย่าลืนสิ..”
“..มันหวาน” เขาพูดออกมาเป็นคำแรก แต่ก็ยอมคายใส่ฝ่ามือหนาแต่โดยดี ยกยิ้มมุมปาก “นอนลงสิ..”
“อื้อ” เสียงหวานตอบกลับอย่างอ้อมแอ้ม ดวงตากลมโตจับจ้องอีกฝ่ายอย่างยั่วยวน “อย่าแรงนะ..กลัวเจ็บ”
“.....” เขาไม่ตอบอะไรมากมายก่ายกอง ดึงยืนขึ้นผลักคนร่างบอบบางลงเตียงนุ่มก่อนจะขึ้นคร่อม “..ไคซ์..”
“อะไรเหรอ?” เอ่ยถามกลับเมื่ออีกฝ่ายเรียกชื่อ ไม่มีแม้แต่ท่าทีขัดขืน คนตรงหน้ายกเรียวขาให้วางไว้บนล้อมรอบสะโพกหนา “..อ..อ๊ะ..”
น้ำที่ถูกส่งมาด้วยความรักฉโลมลงบนช่องทางสีหวาน ก่อนที่คนตรงหน้าจะสอดนิ้วเข้าไป มือบางขยุ้มผ้าปูที่นอน ดวงตาปรือปรอยด้วยความชุ่มชื้น..
“เข้ามา..แฮ่ก..สิ..ฉัน..ฉันทนไม่ไหวแล้ว” ไคซ์เอ่ยเสียงยั่วยวน ใบหน้าหวานแดงก่ำด้วยความเขินอาย แต่ทว่ากลับรีบเร่งเร้า “นี่..ไม่งั้นฉันจะขึ้นบนจริงๆนะ..”
“..น่าสนุกดีนี่” ยิ้มเยาะก่อนจะพลิกท่ากลับเป็นไคซ์ขึ้นคร่อมร่างสูง ดวงตาคมกริบมองอีกฝ่ายอย่างมีเลศนัย “ทำเองสิ.. วันนี้ให้แค่วันเดียว”
คนตัวเล็กทำแก้มพองลม
“ใจร้ายจัง..อ..” มือบางประคองส่วนแข็งแกร่ง ใบหน้าหวานแหงนสะบัดขึ้น “อ..อ๊ะ..อ๊า..” หยาดสีใสไหลขึ้นเพราะความเจ็บปวดแต่กลับเต็มไปด้วความเสียวซ่าน ร่างบางกดตัวลงไป เข่าทั้งสองยันฟูกเอาไว้ มือบางเปลี่ยนเป็นวางบนอกแกร่ง
“หน้านายตอนทำอย่างนั้นนี่มันดูดีเกินคาด” เสียงทุ้มเอ่ยกลับมา คนตัวเล็กยิ้มแหย ก่อนจะเริ่มขยับตัวด้วยตนเอง “...เหนื่อยแล้วบอกล่ะกัน”
“ไม่ล่ะ..ฉันชอบ..” ยิ้มมุมปากพลางค่อยๆโยกตัวอีกครั้ง คนตัวเล็กยิ้มพลางขยับขึ้นลงเรื่อยๆ “อ..อ๊า..อ๊าา~”
มือหนาจับลงงบนที่สะโพกของคนตัวเล็ก พลางกดไว้ให้ลงลึกถึงสุด ไคซืเบิกตากว้าง น้ำไหลย้อยที่มุมปากอย่างาไม่ได้ตั้งใจ ใบหน้าหวานแหงนขึ้นมาก่อนจะเอ่ยแผ่วเบา
“ฉัน..ฉัน..ขยับไม่ได้..ป..ปล่อ..อ๊า..มัน..อ...ลึก...!?” ไม่ทันที่จะได้พูดต่อ คนตรงหน้ากลับจับพลิกกลับเป็นให้ไคซ์นอนแผ่ราบไปกลับเตียงแทนก่อนจะขึ้นคร่อม “อ..อ..อ๊ะ..ฉัน..ฉันอยากอยู่ข้างบน..”
“..ขอโทษ ฉันก็ชอบนะ อยู่ข้างบนเนี่ย..” ว่าแล้วพลางเริ่มขยับตัว “นายร้อนแรงไม่พอ..อย่าอยู่ดีกว่า..ข้างบนน่ะนะ”
“อ..อ๊ะ..อ๊า..ใ..จ..อ๊ะ..ร้าย..อ๊า!!” คนตัวเล็กเบิกตากว้าง เขาขยับตัวรวดเร็วกว่าครั้งก่อน สะโพกหนาเคลื่อนเข้าออกเร็วจนน่าตกใจ อีกฝ่ายยกยิ้ม
“..ตัวนายทั้งร้อนทั้งแน่น” เขาเอ่ย พลางโน้มตัวลงมาจูบลงบนหน้าผากมน ไล่ไปจนถึงริมฝีปากบางก่อนจะแลกลิ้นกันพัลวัน
เขาจูบไม่หยุด ก่อนจะเคลื่อนสะโพกหนาอย่างรวดเร็ว ภายในที่ทั้งร้อนทั้งแน่นทำเอาอดใจรอไม่เคยไหว.. แม้ว่าในตัวของไคซ์จะรุ่มร้อนดุลเปลวเพลิง แต่กลับมีความนุ่มนวล รัดตอด ยิ่งกระแทกแรงเท่าไหร่อีกฝ่ายก็ยิ่งสงเสียงทำให้ใจหวิวอยู่เรื่อย
“อ..อ๊า..อ๊าา” เสียงหวานครางลั่น คนร่างสูงขยับสะโพกเข้าออกมาอย่างไม่หยุดหย่อนสร้างความเสียวซ่านให้ร่างบาง ขยับตัวเข้า ความต้องการมีมากทุกครั้งไปเมื่อได้เข้ามาในตัวคนร่างบาง
คนร่างเล็กกอดอีกฝ่ายกลับ เล็บคมจิกลงแผ่นหลังกว้าง อีกฝ่ายยกยิ้มเมื่อคนตรงหน้าเริ่มคล้อยตามเขาไปดีๆเสียแล้ว
“ไคซ์...” กระซิบเสียงเบา ก่อนจะเลียใบหูขาว “..นายรักใครมากกว่ากัน..”
ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ก่อนจะหวีดร้องเมื่ออีกฝ่ายกระแทกเน้นตัวลงมาอีกครั้งหนึ่ง
“รักใคร..ระหว่างฉัน..กับลีโอลา” อีกฝ่ายเอ่ยถาม พลางขยับตัวเข้าออก “รักใคร..!!”
“ฮ..อ๊าาาา” ไคซ์ยังคงครางอยู่ ยิ่งเป็นตัวเร่งให้อีกฝ่ายต้องการรู้คำตอบ
“ตอบมา..รักฉัน..หรือลีโอลา..?” อีกฝ่ายเริ่มถาม จับแยกขากว้างขึ้นก่อนจะกระแทกตัวเข้าไปแล้วหยุด บางสิ่งเสียดลงตรงจุดความกระสัน เล่นเอาอีกฝ่ายสะดุ้งเฮือก “อ้อ..ตรงนี้สินะ..” แสยะยิ้ม ก่อนจะจงในเน้นย้ำร่าง
ไคซ์หวีดร้องราวกับหญิงสาวที่ได้รับความสุขสม คนที่คร่อมตนเองอยู่เน้นย้ำร่างแต่ทว่ากลับไม่ยอมให้ไปได้เสียที
“ข.ขอ..ขอร้อง.ช่วย..” ดวงตากลมโตมีหยาดน้ำคลอเบ้า เมื่อถูกเขารู้จุดอ่อน “ช่วย...”
“ลีโอลาคงไม่รู้แน่..ฮึ” ยิ้มมุมปาก กระแทกตัวจนสุดแรงเข้าออกตามที่ตนต้องการ ดื่มด่ำกับความรักที่ซาบซ่าน
“ฮ..อาาา” เสียงครางทุ้มต่ำดังลอดออกมาจากปาก เขาเน้นตัวเอง กดลึกจนสุดพร้อมกับไฟรักพุ่งวาบเข้าไปในตัวคนร่างบางแต่ทว่ามันมากเกินจนเออล้นออกมาภายนอก ในขณะที่อีกฝ่ายก็เช่นเดียวกัน ไคซ์หวีดร้องลั่นพร้อมกับไอร้อน คนตัวเล็กหายใจหอบแฮ่ก ก่อนจะนอนแผ่ราบลงบนเตียง สะดุ้งเฮือกเมื่อเขาเข้ากอดจากด้านหลังทั้งๆที่ยังไม่ออกด้วยซ้ำ
“..ออกก่อน..มันแข็งขึ้นแล้วไม่..ไม่ดีนะ”ไคซ์ดันบ่ากว้าง แต่อีกฝ่ายกลับยังไม่ยอม จูบลงบนแก้มเนียนเบาๆ
“ฉันรู้จุดอ่อนนายแล้ว..” คนร่างบางนิ่ง เสหน้าหนีด้วยความอาย “..รักฉันหรือเปล่า..ไคซ์..”
ใบหน้าหวานหันมาเผชิญ เรียวปากอิ่มยกยิ้มขึ้นก่อนจะพยักหน้าหงึกพลางผลักอีกฝ่ายให้มาอยู่ข้างๆแล้วเอนซบ..
“..รักสิ..ท่านราชา..” ว่าแล้วก็จะยิ้มขึ้นมาพลางยันกาย “ฉันไปก่อนนะ..เดี๋ยวลีโอลาสงสัย” ทำเสียงจุ๊ๆไป เขายกยิ้ม พยักหน้าหงึก
เรียวขาเนียนวางลงบนพื้นพรม ทว่ากลับมีหยาดสีขาวขุ่นอาบท่วมเสีย ไคซ์หน้าแดงก่ำ เดินไปก็ได้ยินเสียงน้ำในร่างกายตนเอง..น้ำอะไร..ก็รู้ๆกันนั่นแหล่ะ!
“อย่าลืมทำความสะอาดล่ะ” เขายิ้ม.. ในขณะที่อีกฝ่ายหันกลับมาค้อนตา
ไคซ์เดินออกมาจากห้องน้ำพลางถอนใจ คบชู้.. คือคำเดียวในตอนนี้ เรียวขาขาวก้าวเข้ามาในห้องนอนของตนเองก่อนจะชะงักไป..
“อ..อ้าว ลีโอลา.. ยังไม่นอนอีกเหรอ” คนตัวเล็กถาม อดีตมือสังหารหันหน้าเข้าหาพลางสั่นหัว “เป็นไรอ่ะ”
“เปล่า..” เขายิ้มมุมปาก “ไคซ์.. นายไปทำอะไรมา..?”
“ฉ..ฉัน?” ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นก่อนที่เจ้าตัวจะยิ้มเขิน “..ก็..ก็ช่วย..นิดหน่อย..”
“อ๋อ.เหรอ..” ไม่ทันใด ร่างเพรียวก็ปราดเข้ามาอยู่ตรงหน้า ไคซ์สะดุ้งเฮือก “ขอให้ฉันช่วยก็ได้นี่..” มือเกลี่ยเรือนผมสีเขียวนุ่มขึ้นทัดหู
“...ก็..ก็...”
“...หรือว่านายให้คนอื่นช่วย..” น้ำเสียงนิ่งดังขึ้น คนตัวเล็กชักสีหน้าทันที สั่นหัวเป็นพัลวัน “..อย่าโกหกฉันนะ..ไคซ์..”
“อื้อ.. ไม่โกหกสักหน่อย..” รอยยิ้มหวานปรากฏขึ้นบนใบหน้าก่อนที่เจ้าตัวจะหาววอด “..ง่วงอ่ะ..”
“...” ลีโอลาเงียบกริบ ก่อนจะช้อนตัวอีกฝ่ายขึ้นมา ไคซ์เอนหัวซบลงที่อกเขา “นอน..เลยก็แล้วกัน...”
“อื้อ...”
ดวงตาคมกริบมองไปยังผู้ที่เข้าสู่ห่วงนิทรา ใบหน้าหวานที่เขาเคยหลงรักมักจะแสดงสีหน้ากวนๆเสมอ แต่ไม่ทราบว่าทำไมคนๆนี้ถึงทำให้เขาหลงรัก..หลงรักได้..
ลีโอลามองหน้าคนที่พล่อยหลับไป.. เหนื่อย.. ช่วงตัวเองคงเหนื่อยสินะ? ทำไมไม่ขอให้เขาช่วยกัน..
“ไคซ์...” เขาครางชื่ออีกฝ่ายด้วยความรัก มองใบหน้ายามหลับใหลช่างงดงาม “..รัก..รักนะ..” พูดอย่างแผ่วเบา.. ทว่าดวงตากลับมองเรือนร่างขาวดุจดั่งเด็ก..มันคงจะดีแน่..
..ถ้าที่อกบางนั่น..ไม่มีรอยจูบ..
“....!?” ลีโอลาชักสีหน้าทันที ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ.. โน้มตัวไปมองรอยสีกุหลาบที่ลำคอระหงยันแผ่นอกบางถูกประทับเอาไว้..
..ของใคร..ของใครกัน..
หัวใจเต้นตึกด้วยความช้ำ ริมฝีปากเม้มแน่น ก่อนจะเห็นกางเกงตัวดีที่เขาเคยซื้อให้ถูกฉีกขาด....
..กางเกง..ขาดงั้นหรือ..
“อ..ไม่..” ครางเสียงทุ้มต่ำอย่างแผ่วเบา กางเกงถูกฉีกจนไปถึงเรียวขาด้านใน เห็นรอยจูบเต็มเสียไปหมดก็ยิ่งเอาหัวใจแทบดิ้นทุรนทุราย..
..ใครกัน..
..ใครกัน.ไม่ใช่เขาแน่ๆ..
...หัวย้อนไปถึงตอนที่ตนคิดว่าหูแว่วไป เสียงครางหวานที่ตนไม่ทราบแหล่งที่มาดังก้องอยู่ในหัว ดวงใจแทบแหลกสลายเมื่อรู้..เจ้าของ..
..มันคือเสียงนายสินะ..
..ไคซ์..
...
“ไคซ์ ฉันมีงานวันนี้ ขอโทษนะที่อยู่ด้วยกันไมได้” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นพร้อมกับร่างสูง คนตัวเล็กหันก่อนจะพยักหน้าหงึก
“งานเหรอ? ออกนอกเมือง?”
“อืม.. แย่จัง” ลีโอลาเอ่ยเสียงเบาก่อนจะชะงักไปเมื่อเห็นไคซ์เสหน้าหนี “..นี่ไคซ์..”
“อ..หือ..!?” ดวงตาเบิกกว้างเมื่ออีกฝ่ายโน้มตัวลงมา ริมฝีปากร้อนรุ่มประทับลงบนริมฝีปากบาง ก่อนจะละเลียดชิมทีละน้อยอย่างไม่รีบเร่ง พลางสอดลิ้นเข้าหาตามเคยชิน
ลิ้นร้อนไล่เลี่ยไปตามไรฟันขาวก่อนจะเปลี่ยนเป็นจูบจนเกิดเสียงดังระงม ผลักตัวคนร่างบางให้หล่นลง ประโลมจูบลงบนริมฝีปากบางนั่น
“อ..อื้อ...ด..เดี๋ยว..ที่นัดไว้สายนะ” ไคซ์เป็นคนเอ่ยห้ามก่อนจะพยายามผลักออก คนร่างสูงยอมแต่โดยดี “นายไปตายอดตายอยากที่ไหนมาเปล่าเนี่ย?”
“ก็..เปล่า..” เขาพึมพำ.. “..กลัวคนมาทับรอย..”
“..!!?” ไคซ์เงยหน้าขึ้นพลางเบิกตากว้าง ทว่าอีกฝ่ายกลับเดินหันหลังไปเสียแล้ว..
..กลัว..คนมาทับรอย..
มือบางขยุ้มลงบนเสื้อตนเอง หัวใจเต้นตึกแรงด้วยความตกใจ..
..เขารู้..??
..ไม่..ลีโอลาจะรู้ได้ยังไง..
..ไม่มีวัน..
เวลาผ่านไปไม่นาน ไคซ์ถอนใจ ก่อนจะเอนหัวซบลงบนหมอน.. รู้สึกกังวน ลีโอลา..รู้งั้นเหรอ?
..ไม่จริงมั้ง..
แอ๊ด..
เสียงเปิดประตูเล่นเอาคนตัวเล็กสะดุ้งเฮือก หันขวับก่อนจะเห็นร่างสูงโปร่งคุ้นเคย ดวงตากลมเบิกกว้าง..
“ว่าไง..ไคซ์..” เสียงทุ้มเฉยชาของราชามังกรดังขึ้นมา คนตัวเล็กนิ่ง “ทำหน้าอย่างนั้นทำไมล่ะ..หื้อ?”
เขาเอ่ยถาม ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้พลางยันเข่าลงเตียง
“...ลีโอลา..อาจจะรู้แล้ว” ได้ยินเพียงเท่านั้น ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นเพียงนิด “ฉัน..ฉันแค่..”
ไม่ทันจะเอ่ยต่อ เขาโน้มตัวลงมาจูบแผ่วเบาบนริมฝีปากเล็ก
“..ขอทับรอยลีโอลาล่ะ..” ยกยิ้มพลางมองอีกฝ่าย ลูกแก้วสีฟ้าน้ำทะเลเบิกกว้าง “เมื่อคืน.. ยังไม่พอใจฉันเลย..”
“ใจร้ายจังนะ..”
“..วันนี้..ลีโอลาไม่อยู่ซะด้วย” เขาเอ่ย ก่อนจะยกยิ้มขึ้นมา มือหนาผลักร่างเล็กลง อีกข้างโอบรอบก่อนจะกระตุกกางเกงตัวดีให้หล่น “...ว่าไง..ไคซ์...?”
ไม่มีเสียงตอบ.. แต่กลับมีเพียงท่าที.. ‘ยินยอม’
]
“อ..แย่ล่ะ..ลืมของ” ลีโอลาเปรยขึ้นมาเบาๆ หมุนตัวหันหลังกลับ.. มันเป็นของชิ้นสำคัญมากๆ แต่เขาดันลืมเสียได้..
ขาตรงมาทางห้องเดิมอย่างคุ้นเคย ดวงตาคมกริบนิ่งงัน ก่อนที่ลีโอลาจะเอื้อมมือไปเปิดกลอน..
..ดวงตาเบิกกว้าง..เมื่อห้องมีคนอยู่ถึงสองคน..
“ฮ..อ๊าา” เสียงหวานครางดังลอดออกมาจากห้อง หัวใจเย็นเฉียบทันที มือหนาสั่นริก...
..ไคซ์..ไคซ์งั้นเหรอ?..
..ไม่จริง..
หยาดสีใสเผลอคลอเบ้าราวกับหญิงสาว หัวใจเต้นระทึกด้วยความตกใจ.. กลัว กลัวสิ่งที่ว่าจะเป็นจริง..
..ฝัน..นี่อาจจะเป็นเพียงฝัน..
ริมฝีปากเม้มแน่น ก่อนที่เขาจะไปสะกิดใจกับรอยจูบมากมายบนแผ่นอกบาง..
..หรือว่า..จะเป็นคนเดียวกัน..
..แล้ว..แล้วใครละ..
หัวใจเต้นระทึกราวกับจะได้รู้ความจริง เสียงครางเสมือนกับมีดกรีดหัวใจให้แหลกลานไป ลีโอลาผลุบตาลงพลางเปิดแตะคงบนลูกบิด..
..ไคซ์..กับใคร..
..เขารู้จักหรือเปล่า..
ความเจ็บปวดแล่นแว้บเข้ามา ฉีกขาดหัวใจที่เปื่อยยุ่ยราวกับกระดาษจนหมายไปพร้อมกับเปลวเพลิงร้อนรุ่มภายในใจ..
..เปิดสิ..ลีโอลา..
..เปิดสิ..
ริมฝีปากเม้มแน่น..ก่อนจะเปิดประตูห้องทันที..
ภาพผู้เป็นบิดากำลังโถมแรงใส่คนรักของเขาปรากฏภายในสายตา เสียงครางหวานอันคุ้นเคยทำเอาหัวใจเล่นให้หยาดน้ำตาคลอเบ้าก่อนจะค่อยๆไหลอาบท่วมใบหน้า..
..ไคซ์..กับ..
..ราชามังกร..
..พ่อของเขา.. ราชามังกร.. หัวใจปวดหนึบยิ่งกว่าครั้งใด ร่างสูงสั่นคลอนก่อนจะเห็นว่าคนตัวเล็กที่อยู่ข้างล่างหันมาทางเข้า ดวงตาค่อยๆเบิกกว้าง.. ในขณะที่ลีโอลายิ้มอย่างตัดพ้อ..
“..ไคซ์..ท่านพ่อ” เสียงทุ้มเอ่ยอย่างเจ็บปวด ก่อนทั้งคู่จะหันขวับ ไคซ์เบิกตากว้างขึ้นเป็นเท่าตัว..
..ไม่จริง..
หัวใจปวดร้าวโดยไม่ทราบสาเหตุเมื่อเห็นอีกฝ่ายมีหยาดสีใสอาบท่วมใบหน้า มือบางขยุ้มผ้าปูที่นอนจนยับเยิน..
ดวงตาตัดพ้อของอดีตมือสังหารหนุ่มทำเอาหัวใจเย็นเฉียบไปหมด..ก่อนทีไคซ์จะพูดชื่อของอีกฝ่ายอย่างตกใจ..
“..ลี...ลีโอลา...!!?”
The End~♥
Happy or Sad??
Haaaa~
___________________________________________________________________
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ในที่สุดก็คลอดเสียที!
กร๊ากกกกกกกกกกกกกก
โดนเอาของมีคำมาจ่อคอเยอะจริงๆ
ราชามังกร X ไคซ์
ไงคะ แถมลี 5555+
กลับไปเม้นท์ที่เอ็นเธอร์ซ๊า~
http://www.enter-books.com/forum/index.php?topic=7266.0
นี่จ้า!! อย่าลืมนา
edit @ 16 May 2011 14:59:34 by ChoCo--Cake >[]
